Saya ingat lagi....
masa tu saya kecik je, nak berjalan pun tak boleh.merangkak apetah lagi.
hidup saya ni yang saya tahu
menangis, susu dengan tido. Kesian kat Umi asik nak layan saya
Saya ingat lagi....
hari ni hari pertama saya ke sekolah rendah
Umi buatkan saya bekal makanan dengan air untuk saya
saya takut-takut nak pegi sekolah,
saya nangis-nangis masa tu
umpama sekolah tu macam penjara, ada pagar-pagar dawai lagi
kesian kat Ayah hantar saya ke sekolah hari-hari
kene pujuk saya pegi sekolah
Saya ingat lagi....
saya ke sekolah Ayah dah tak hantar lagi macam dulu
sebab saya dah sekolah menengah
saya dah pandai pegi sekolah naik bas dah
malu la saya kalau kawan nampak Ayah hantar saya ke sekolah
kene tunggu saya macam saya sekolah rendah dulu.
lagi satu, saya dah ramai kawan masa tu, dah tak nangis-nangis.
Tapi, Umi masih lagi buatkan bekal untuk saya ke sekolah,
kata Umi kita kena berjimat cermat.
Tapi... saya malu nak bawa nanti kawan-kawan gelakkan saya
Sekarang....
saaya dah tak ke sekolah lagi, sebab saya dah bekerja
ayah dah tak hantar saya macam dulu, dan umi pun dah
tak buatkan bekal untuk saya macam dulu
saya dah ada duit sendiri.
walaupun saya dah bekerja dan tak duduk sama-sama dengan ayah dan umi,
saya janji akan jaga ayah dengan umi macam ayah dengan umi jaga saya
masa saya kecik-kecik dulu.